17 Haziran 2008 Salı

gece oyun oynuyor aklıma!

Bordoya çalan bir gramofona o eski plağı koyduğunu gördü düşünde. Kâbus gibi bir gece demişti uyumadan önce. Uyumamalıydı bu gece, içinde onun olduğu rüyalar göreceği kesindi… Şehirde onsuz geçen ilk günden beri bu böyleydi, her gece farklı rollere bürünüp başrol oynuyordu. Sahte gülümsemelerle bazen, bazen pişmanlıkla, bazen de sevgiyle kendisini göğsüne sardığını görüyordu… Değişmeyen tek şey yanılgısıydı. Ama yanılmak huzur getirmiyordu…

2 yorum:

çaykaçığı dedi ki...

Huzur da yanılgı getirir bazen ama yine de denemek lazım. Huzurun huzurdan başka dostu yok, yanılgının huzurdan başka düşmanı.

..ezgi.. dedi ki...

şeytanla melek gibi adeta. biri kızmızı diğeri beyaz!